gabrini
yazar önceki kitabı "aşkına talibim" de de olduğu gibi konuya derinlemesine girip uzun uzadıya her şeyi anlatırken gereksiz ayrıntıları da araya sokmayı ihmal etmemiş...örneğin ak cadının tılsımı...duncan ın lanetlenmesi...yani bu kitaba hiç bir etkisi olmayan tılsım ve cadı hikayesini dillendirerek ne yapmaya çalıştığını anlayamadım...en azından çok önemliymiş gibi gösterdiği bu konunun romanla birlikte sonuçlandırılmayı hakettiğini düşünüyorum...bir çok gereksiz ayrıntıyla süsleyip püslediği hikayenin sonunu aceleye getirip birden bire bitirivermiş...benim görüşüme göre vasata yakındı diyebilirim...