İnsancıklar (Ciltli, İplik Dikişli)

SessizOkur.

22.05.2024

Dostoyevski'nin yazdığı ilk romanmış. Daha en baştan yazdığı ilk kitapta da karakterler çok derin. Ve sonrakilerde de zaten hep karakterlerin iç dünyasının aktarılması vs var. Okurken kendimi bir anda romanın içindeki karakter olarak buluyorum. Bu şekilde olunca da ister istemez insan etkileniyor. Ve hep kendimi onlara acırken onlar için üzülürken buluyorum. Kitapta makar ile varvaranın birbirlerine duydukları sonsuz saygı ve sevgi o kadar güzel aktarılmış ki ya böyle seven insanlar var mı gerçekten diye düşündürüyor. Çok naif konuşmaları falan. Diğer yandan ezilmişler. Toplumsal statüler tarafından altta bırakılmışlar kendilerine bir rol bulamamışlar. Ama içlerinde ki merhamet duygusu, sevgi, saygı hep var. Okuması keyifliydi. Böyle karşılıklı mektuplaşma şeklinde yazılmış bir roman daha önce okumamıştım. Güzel oldu. Herkese okumasını tavsiye ederim. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş