nefiseizmirli
“Yürüyüş için elime aldığım sopaya yaslanmış, çümenlerin üzerine oturmuş, doğanın tadını çıkarıyordum. Sessizliğin içerisindeki sesler diye bir cümle aklıma takılmıştı. Bu cümle bana mı aitti, yoksa bir yerde mi okumuştum hatırlamaya çalışıyordum. … Sessizlık dediğimiz şeyin, aslında içinde insan ve insanın getirdiği seslerden uzak olmak olduğunu anladım.” Yeni bir yazar olmasına rağmen romanı çok etkileyici. Bu yazı şiddetli tavsiye içerir. Sevgiler