Mustafa Kendir
Kitapkurdu
“Uygarlığın bedeli nevrozlardır”. Bay Goladkin 9. dereceden devlet memurudur. Bir sabah iş yerine geldiğinde kendisiyle aynı adı taşıyan ve kendisine çok benzeyen başka bir kişinin iş yerinde memur olarak çalışmaya başladığını öğrenir. Gerçekte böyle bir kişi var mıdır? yoksa Goladkinin kendi benliğinde ürettiği şizofrenik bir hal midir? anlamakta zorlanıyorsunuz. Bay Golatkin, kendini artık ifade edemediği diğerleri ile anlaşamadığı noktada,  zihinsel olarak kendinden bir tane daha:“öteki”yi yaratıp, böylece toplumdaki bütün kuralları iyi bilen ve kendi çıkarları doğrultusunda hareket eden bu yeni Golatkin’le hem başa baş mücadele etmeyi hem de onlardan biri olsaydım nasıl olurdumun cevabını bulmaya çalışır. Romanda iki Golatkin arasındaki ya da sahte ve gerçek benlik arasındaki mücadeleyi görürüz.Roman, Golyadkin'in doktoru Rutenspitz'in onu akıl hastanesine götürmesiyle son bulur.