SassyMuffin
Yazarın kalemine hayranım, empatiyi hep iliklerime kadar hissettirmiştir bana. Sadece bu kitabında anlatımı daha zayıf geldi, ama bu haliyle bile bazı yerlerde okurken kalbim sıkıştı, okumak istemedim, çok zorlandım. Özellikle Daniel' in gözünden anlatıldığı yerlerde boğazım hep düğüm düğümdü. Belki de o yüzden böyle bir dil tercih etti.. Ama çok fazla durum arayışta kaldı bu romanda.. Kendine, eşine, şüphelilere yaklaşımı hep havada kaldı. Sanki ne olursa olsun yanlış bir şey vardı, adaleti sağlamaya çalıştı sağlayamadı, intikam almaya çalıştı olmadı, kendine küstü olmadı, affetmek istedi olmadı, düzeltmek istedikçe bozdu.. Aslında tam da böyle bir konu.. Affı yok, telafisi yok, tedavisi yok, doğru yok, yanlış yok, bitmeyen bir iyileşme iyileştirme çabası var sadece..