Mavi Kuş

rohanian

27.10.2005

Ah Mustafa Kutlu!
Ne anlatırsa anlatsın, öyle tılsımlı kelimeler buluyor ki, insanı kendinden geçirici, ciğerleri yakıcı, zihinleri açıcı, ufuk genişletici, her an insanı yanından geçen tanımadığı birisine sarılmak istercesine duygular depreştiren hisler bırakıyor yüreklere.
Kendini bir halt zannedip sağa sola küçümser tavırlarla bakan, kendi kendine 'elit sınıf' muamelesi yapan zevat! Lütfen bu kitabı OKUMAYIN! Zira midenizde şiddetli ağrılar hissedebilirsiniz.
Çünkü Mustafa Kutlu bizden, biz de Mustafa Kutlu'danız.

Söylemeden geçemeyeceğim: Kitabın finali biraz hafifmiş gibi geldi bana. Sakın yanlış anlaşılmasın. Küstahça bir tavırla, büyük bir ustayı bilinçsizce eleştiriyor değilim. Sanırım sadece 'büyük beklenti sarsar insanı' mucizesi bendeki. Yani pek kayda değer değil aslında.

Mustafa Kutlu gibi bizden birileri hala var. Buna inanmak huzur veriyor bana... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş