SEVDAĞ
Kitapkurdu
Savaş, masumiyet, bombalar, canlar,çanlar, ezanlar, patlamalar, çocuklar ve ille de çocuklar… Bu günlerde bu kelimelerin uğultusu yakıyor hepimizin beynini. Öyle garip bir etki ki bu, yaşıyor ama zevk alamıyoruz. Nefes alıyor ama ciğerlerimizi tam dolduramıyoruz. Gülümsüyor ama kahkaha atamıyoruz. Yediğimiz ve içtiğimiz her şeye şüpheyle bakıyoruz, doyamıyoruz. Ağlamak için dua ediyor ama hayretler içinde donmuş bedenimize laf geçiremiyoruz. Acısına yandığımız her çocuğun, ışıltısı kaybolmuş gözlerine bakıp, bizde yavaş yavaş ölüyoruz. ALLAH SAVAŞIN BELASINI VERSİN