fadik
Kaşif
Savaş, toplama kamplari, esir kamplari, İkinci Dünya savaşı boyunca Avrupa halkinin yasadiklari vb pek çok kitap okumuştum. Hepsinde içim acımışti. Fiziken zaten zorlu olan koşullara ruhen,ahlaken, aklen yaşanan zorlukları ekleyince her bir kitap kabus olmuştu benim için. Gerçek olmasının yanında romanlastirmalar da cok başarılı olduğundan beğenmiştim hep. İlk kez bir Türk yazarın kaleminden savaş ve esaret zulmünu okudum ve cok cok beğendim. Bir yandan okuyup bitirmek istedim hemen ama okurken zorlandim uykularım kaçtı. İnsanlığa hiç bir faydası olmayan, hiç kazananı olmayan Savaşlardan bir kez daha tiksindim. Bunca acidan sonra hala sağımız solumuz savaş dolu, ne acı. Kitapta önce çocukken yaşadığı sürgün, göçten, sonra savaş başlayınca askerlik boyunca yaşadıklarından bahsediyor ana karakter. Arkadaşının yazdığı hatirati okuyarak yapıyor bu anlatımı.Hem o yılların sıkıntılarını,hem esareti bitse bile içinin bitmeyen sıkıntısını,karabasnlarini hissediyoruz her satırda.Ruhu sad olsun