Mücella

fadik

14.06.2024

Memlekette, mahallesinde, ailesinde yaşanan onca değişiklige karşın hep orada duran Mücella ve annesinin hayatını okuyoruz kitap boyunca. O yıllarda, babasız bir kız çocuğu Mücella ama kimsesiz değil hiç. Hep yanında Annesi, uzaktan mektupla da olsa abisi, akrabası, komşusu, esnafı derken mahallesi büyütüyor onu.Zamanla kendisi bir yuva kurmasa da anneciği ile olan yuvasını hep gönendiriyor.Kendi hayatında heyecan, acı olmasa da sevdiklerinin her heyecanı ile koşturuyor, her acida kol kanat geriyor.Annesinin yıllarca yaptığı ablaligi, ondan sonra da sürdürüyor. Dili çok yalın, ama bir o kadar süslü.Hani TSM şarkıları vardır ya, çok zarif cümlelerle duygulari aktaran, bu kitap da öyle. Yaz kitabi gibi akıp giden ama okurken edebi bir eser olduğunu hissettiren, anlatılan dönemin belli başlı olaylarını aktarması sebebiyle öğretici de olan, yaşlılara hey gidi günler, orta yaşlara hakikaten yaa, gençlere ise yok artık bu imkansızliklara bu insanlar nasıl dayandı dedirten bir kitap olmuş. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş