Tarık Oral
Kaşif
Romanın geçtiği mahalle, içindeki insanların ikiyüzlülükleri ve kendileri gibi yalan bir hayatı yaşamak istemeyen insanlara "acımaları" ama en çok da kıskançlık duymaları tanıdık geldi. Ana karakter kendi deyimiyle "içine ağlamayı" erken yaşlarda öğrenmiş, dış görünüşüne göre yargılanmış yaralı bir kadın. Aynı zamanda insanlara aptal olduğunu düşündürtüp istemediği ilgiyi üstünden atabilecek kadar zeki de bir kadın. Çok etkilendiğim bir roman oldu.