bodakedi
Kaşif
neredeyse beş yıl olacak yeni öyküleri gelsin artık diye düşünürken sekiz öykülük toplamla gelmiş mevsim yenice... yarattığı atmosferle okurunu seyre çıkarıyor. dili duru, tok, pat diye vurup kaçıyor tam gerekli anlarda. o anları iyi kuruyor, yakalıyor. çaresizlik ile teslimiyet arasında uzanan incecik bir ipin üzerinde yürüyoruz. her şeye yabancılaşmış, boşlukta tükenen, bataklığa gömülmüş boğuşan ama yardım çağrısı için sesini çıkaramayan, oturduğu yerde ağırlaşmış, yapbozu eksik olan, elinden daha fazlası gelmeyen karakterler kalabalığın arasında canhıraş bize doğru koşuyor... boşluğun yarattığı o korkunç bilinmezliğin huzursuzluğu siniyor üstümüze. kalıyor da bir süre. öyle etkili... ıskalamayın derim.