bartlebyy
Kitapkurdu
Kitabın temel iddiası her hayatın ancak onu yaşayanın gözlerinden bir anlam kazandığıdır. Anlamın salt kendilik tarafından anlaşılır olması, kendine çizdiği etik patikanın başkaları tarafından kaçınılmaz olarak absürt bulunmasına yol açar. Dolayısıyla tıpkı İbrahim gibi kendi yolunu izleyen hiç kimsenin anlaşılmak gibi bir derdi olmamalıdır. İman şövalyesi absürtün peşinden koşar. Esasen bu kitabın ne teolojiyle, ne İbrahim'le, ne de Eski Ahit'le bir alakası var; Kierkegaard'ın göstermek istediği şey "istisna hali"nin bir etik kategori haline gelerek Kantçı kategorik imperatif veya Hegel'in nesnel ahlakı gibi tümel iddia barındıran teorileri askıya almasıdır. Elbette Kierkegaard bunu en çarpıcı şekilde anlatmak için "Öldürmeyeceksin!" emrini askıya alır fakat esasında bu sadece bir maksimdir, her önermeye uygulanır.