solskjaer
Kitapkurdu
Yersiz yurtsuz insanların içindeki yalnızlığı ve çaresizliği ustalıkla resmeden Evelio Rosero, kelimeleriyle birer fısıldama gibi ilerliyor. Kilisenin önünde oluşan kuyruklar ve amaçsızca dolanan hayatlar, okuyucuyu derin bir düşünceye sevk ediyor. Rahip yardımcısının gözünden hayatı sorgularken, kutsalın karanlık yüzüne dair bir bakış açısı sunuyor. Tancredo’nun koşuşturmasıyla yaşanan sırlar, insanın temel ihtiyaçlarıyla kutsallığın çatışmasını gözler önüne seriyor. Rosero, her öğle yemeğinde kaybolan hayatların ve umutların arasında, derin bir ahlak sorgulaması yapmamıza olanak tanıyor. Duygusal yoğunluğu ve anlam derinliğiyle dolu bir yolculuğa davet ediyor.