En Uzun Gece

el çevito

16.11.2005

Ahmet Altan'ı çok başarılı buldum. Severek ve sonunu sabırsızlıkla bekleyerek okuduğum bir roman oldu.. Sonu her ne kadar hüsranla bitsede çok güzel bi konuya değinilmiş. Zaman zaman bizimde hayatta yaşadığımız duygulara bu kitap çok güzel tercüman olmuş.
'Hareketsiz kalamıyordu. Onu düşüncelerinden ve duygularından uzaklaştıracak, bilincinin rahatsızlık veren berraklığını örtecek bir hareketliliğin içinde sürüklenmek istiyor, düşünceleriyle duygularının içinde yarattığı o huzursuz canlılık yüzünden durduğu yerde duramıyor, biraz fazla durduğunda bedeninde onu rahatsız eden garip bir enerji birikimi, ruhuna da yansıyan bir sıkıntı hissediyordu, yola koyulmak, bilmediği yollarda dolaşmak, bilmediği insanlarla konuşmak, hikayeler, maceralar dinlemek, kendi hayatının içinden kendini mümkün olduğunca çıkartıp orayı başkalarının hayatlarıyla doldurmak için sabırsızlanıyordu.' Hayatında biraz değişiklik isteyen, az da olsa uzaklaşmak isteyen kişinin duyguları bunlar. Yazar bunu çok güzel dile getirmiş. Okumanızı tavsiye ediyorum. Beğeneceğinize eminim... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş