Sümeyye Şahin
Bilge
abdülhak şinasi hisar'ın üslubunu çok çok seviyorum. türkçeyi o kadar büyük bir ustalıkla kullanıyor ki. dedemin dizinin dibine oturmuşum da bana tatlı tatlı anılarını anlatıyor gibi hissettiriyor özellikle istanbul'dan bahsederken. bu romanı da inanılmaz hoşuma gitti, hem içimi ısıttı hem de büyük bir hüzünle kapladı içimi. gittiği yerlerle, ev hayatıyla, giydiği kunduralarla fahim bey'e sarılmak istiyorsunuz ve büyük bir hürmetle doluyor içiniz. en azından bende böyleydi.