agnetuta
Kitapkurdu
Güzel bir hikaye duyan herkes kitap çıkarabiliyor mu ya? Arkadaşına anlatır gibi kitap yazılmamalı.Kitapta şöyle bir bölüm var; İzmiri bilenler bilir şu cafe var işte o kafede oturuyorduk! Böyle yazılacaksa herkes kitap yazabilir. Sürekli tekrara düşmesi, daha nasıl anlatım dili olacak onun bile belirlenmemesi,şarkı sözleriyle kolaycılığa kaçmak.Hangi falsosunu saysam bilemedim.Hayatında ilk kez aşkı tadan bir kızın saplantılı duygularından başka bir şey değil.Daha konuşmayı bile beceremedikleri için yaşadıkları şeyi imkansız aşk sanıp ilahlaştırmaları.Ben öyle ortada ne büyük bir aşk gördüm ne de hayran duyulacak bir hikaye.Üstelik sonlara doğru karakter terapi sürecine giriyor ve yıllar sürmüş. Ben hep açılımlar yaşamasını ve kendini okuyabilmesini bekledim ama saplantılı duygularını devam ettirdi.Tek takdir ettiğim şey kitabı yazan ikiz bebeklerine bakarken geceleri yazmış.Bu konuda saygım sonsuz.Bu açıdan başarı saysam da yazar olmak istiyorsa kalemini güçlendirmesi şart.