Kafandaki Ağaçlar

EL_NİDAL

20.11.2024

Bu tarz dışarıya doğru değil de, kendi içine doğru açılan genişleyen metinleri çok seviyorum. Çünkü bunu yapmak, spiral şeklinde kendi içinde dönüp, aslında kendini tüketen metinleri yazmak oldukça maharet isteyen bir iş. Yazar olabildiğince samimi bir dil ile edebiyatı çok iyi harlanlamış, bir günlük olur gibi rahat, ama bir edebi metin okur gibi derinlikli. Kullandığı bölüm başlangıçlarını zekice buldum, karakterin gezdiği yerlere yaptığı "flashback" leri okumak çok lezzetliydi. Seren karakteri çok gerçekçi, onu zihnini okumak, onun dönüşümüne sahip olmak etkiyici. Ali Ayçil - Karşı Roman kitabından aldığım keyifi aldım. O da bir yürüyüş ve hesaplaşma kitabıydı bu da. Tekrar okur muyum, Kesinlikle. Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş