ayşemeşkure
Bilge
Kitap kapağındaki "yaşantı" ibaresi beni çekiyor. Elime alınca üşenmeden saydım, hepitopu 25 sayfalık bir metin bu. Bende bir pişmanlığa yol açmadı tabii. Üslubunu beğendiğim bir yazar Oliver Sacks. Kitap, yazarın kanserinin nüksettiği bir dönemde, ahir zamanında kaleme aldığı 4 makalesinden oluşuyor. Bu kitapta kendisinin de bahsettiği gibi, Freud'un ısrarla üzerinde durduğu yaşamdaki iki şeye, sevmeye ve çalışmaya nasıl sarıldığını ve ömrünü nasıl anlamlandırdığını görüyoruz. Nunc dimittis ilahisini alıntılıyor ilk makalesinde: "Dolu dolu bir hayat yaşadım ve şimdi gitmeye hazırım." Bu cümle, gerçekten onun hayatına benziyor. Beni en çok etkileyen şey "güzelim dünyada" yaşama şevki ve bunun için duyduğu minnet oldu. Şu cümlesine bakın: "Nathaniel Hwathorne'un 'dünyayla ilişkiye girmek' dediği şeyin zevkine vardığım için minnetarım." Son bölüm olan "Şabat Günü"nde de yaşamının sonundaki dinlenme gününe vicdanı rahat bir şekilde çekildiğini yazıyor.