Cansu Özmen
Üstat
Bir çocuğun hayatına dokunmanın, onun kendi karakterini ortaya çıkarmanın, sevgi ve hoşgörüyle her şeyin güzelleşebileceğinin kanıtı olan bu kitapta savaşın izlerini görüyoruz. Tom, eşi Rachel’i ve oğlunu yıllar önce kaybetmiştir, yalnızlığıyla baş başa hayatını sürdürmektedir. Tom önceleri mecbur kalarak Willie’yi kabul etse de vicdanı, merhameti ve sevgisiyle zaman geçmeden bir “baba” gibi sahipleniyor. Willie de şiddetsiz ve öfkesiz bir ortamda, yeni dostlar edinmesiyle sevmenin ve sevilmenin nasıl bir şey olduğunu öğreniyor, kendisini tanıyor, yeteneklerini keşfediyor. Kitaptaki her olay benim yüreğime işledi. Gözlerimin dolduğu, burnumun sızladığı olaylar... Bir yandan hüzün bir yandan mutluluk... Hem Tom’un hem Willie’nin yerine kendimi koyarak onlarla bir olduğum zamanlar oldu okudukça. Tadı damağımda kaldı denir ya, benim için kitabın tanımı bu. Sevginin tüm yaraları hatta en kötü yaraları bile iyileştirebildiğini öğrettiğiniz için teşekkürler Willie, teşekkürler Bay Tom.