Kitap Misafiri
Üstat
Kitabı okudukça karamsar bir resmin içinde buldum kendimi. Sen dili kullanan yazar, okuyucuyu tamamen şu duyguların içerisine alıyor; kayıtsızlık, karamsarlık, hayattan beklenti içine girmemek. Örnek cümle: “Uyuyor, yiyor, yürüyor, yaşamayı sürdürüyorsun, tıpkı gamsız bir araştırmacının labirentinde unuttuğu bir laboratuvar faresi gibi…” Sonuç olarak eğer zaten mutsuz, dibe vurmuş bir yaşamım var, karamsar cümleler beni etkilemez diyorsanız; kitap size ayna tutacak ve bu durum sizi belki de keyiflendirecektir. Ama ben en ufak olumsuz cümleden bile etkilenirim, modum hemen düşer diyen biri iseniz bu kitaptan uzak durmak menfaatinize olacaktır. Demedi demeyin efendim. Her şeye rağmen kitabın son sayfasında okurlara hoş bir sürpriz de bulunmakta, sırf bu yüzden bile bence okumayı denemelisiniz. Deneyenlere keyifli okumalar dilerim.