Sümeyye Şahin
Bilge
kapı benim szabo'dan okuduğum ikinci kitaptı.iza'nın şarkısı gibi bu da nefis bir kitaptı. szabo benim iki eserinde de gözlemlediğim kadarıyla romanlarının temeline bir çatışma koyuyor; genç ve yaşlı çatışması, taşralı ve şehirli çatışması gibi.genellikle çatışma içerisindeki karakterleri okurken içimizden taraf tutma eğiliminde oluruz.szabo'yu başarılı ve farklı yapan şey onun karakterlerini okurken böyle bir şey yapmıyor oluşumuz.tüm karakterler kendince iyi niyetiyle doğru bildiği şeyi yaptıkları için hepsine tarafsız ve mesafeli bir gözle sadece olayı okuyoruz, karakterlerden birini diğerinden kayırmıyoruz.bu; kapı'da da, iza'nın şarkısı'nda da böyleydi ve ben bu anlatımı çok sevdim. bu anlatım yapılırken savaşın izlerini, macaristan'ın sosyoekonomik yapısını ve dönemin şartlarını metne yedirilmiş bir biçimde okumak kitabı her anlamda doyurucu kılıyor. daha çok kitabını dilimizde okuyabilsek keşke.sırf szabo ve sandor marai kitaplarını okuyabilmek için macarca öğrenesim var.