hakanay09
Kaşif
Son zamanlarda okuduğum en çarpıcı ve en içten eserlerden biriydi. Çok sevdim, çok etkilendim... İran'ın tüm o muhteşem zenginlikleri kimsenin okumaya bile tenezzül etmediği o muazzam tarih dolu sayfalarda kayıp... Eser 2009 yılında oyların çalınması ve 3 milyon insanın bu durumu protestolarıyla başlıyor, bu süreçte bir anne henüz 19 yaşında olan küçük oğlunu kaybediyor, diğer evladıyla beraber çevreyi, hastaneleri, morgları, hapishaneleri ve mezarlıkları araştırıyor bir umuda tutunup. Durum öyle içler acısı ki dirisi yoksa bile mezarına gidip bir fatiha okumak, yasını tutabilmek için çırpınıyor Zehra anne , tek o değil İran'ın evlatlarından ayrılmış bütün anneleri. Fakat umut bu toprakları terk edeli asırlar geçmiş, belki de umut o topraklara ayaklarını bile basmamış...