hakanay09
Kaşif
"Bu gerçekten ilginç bir öykü, cesaretin aslında zayıflığın başka bir yüzü olduğunun kanıtı." diyerek başlar anlatmaya kahramanımız Holfmiller. O anlattıkça temposu hiç düşmeyen kurgusal dünyanın içinde biz de seyahat ederiz onunla. "İki tür acıma duygusu vardır: Birincisi, duygusal ve zayıf olanı başka birinin yaşadığı felaketlerden kaynaklanan acı ve hüzünden olabildiğince çabuk kurtulmak için çırpınan yüreğin sabırsızlığıdır. Bu, bir acıyı birlikte hissetmek değil ruhun yabancı bir derde karşı kendini içgüdüsel olarak savunması anlamındaki acıma duygusudur. Diğeri, tek gerçek acıma duygusu ise yaratıcı olan, ne istediğini bilen; sabırla , gücü yettiğince hatta gücünün bile ötesinde katlanmaya ve dayanmaya kararlı bir insanın acıma duygusudur." der kitapta. Kahramanımız bunlardan ilkini seçmiş ve bunun yarattığı vicdan azabı peşini hiç bırakmamıştır.