birokurungüncesi
Kaşif
Dördüncü Kanat'ı ve Demir Alev'i bitirip bu kitabı aldım. Yani yazarın üslubundan haberdarım. Ama diğer iki kitaptan tamamen bağımsız başka bir hikaye olmasına rağmen üslup o kadar benziyor ki, Xaden'i görmüş gibi okuyorsunuz kitaptaki erkek karakteri. Sanırım sebebi yazarın değişmez üslubu. Her neyse, kitap fena değil. İlginç olan, kitapta Nathaniel ve Izzy adında iki aşık karakterin deneyimlerini "birinci tekil şahıs"tan okuyor olmamız. Bunu daha önce başka bir kitapta deneyimlememiştim. Her iki karakter de ayrı bölümlerde "ben" diyerek anlatıyor. Başkası yapsa eminim eline yüzüne bulaştırırdı. Ama Rebecca Yarros bulaştırmamış. Anlatımın altından kalkabilmiş. Hikaye son zamanlarda Türkiye'de ortaya çıkan "asker hikayeleri" çerçevesine sahip ama çok daha başarılı. Bizim yeni yetme sözde yazarlar gibi çocuksu değil. Akıcı ve gerçekçi. Abartılı romantizm yok, bazı sahneler hariç. Okunabilir nitelikte.