Acımak

....EsiLa ...

30.11.2005

Ben hayatım boyunca hiç bir kitaptan bu kadar etkilenmemiştim. Öncelikle söylemeliyim kurgusu mükemmeldi.
Kitabı okumaya başladığınızda Zehra ile birlikte babasından nefret ediyorsunuz ama kitabı okudukça herşey tersine dönüyor. Yazar taşları o kadar güzel yerlerine oturtuyor ki başta merak ettiğiniz tüm sorular kendiliğinden cevap buluyor. Bu kitapta yazar Zehra isimli bir öğretmenin hikayesini ele almış. Çocukluk genç kızlık ve hatta öğretmenlik yıllarını en ayrıntılı şekilde hiç de sıkmadan tasvir etmiş.
Zehra her bakımdan mükemmel bir insan olarak çizilmiş bir karakter. Tek bir kusuru var. Acıma duyguları yok. Akrabalarının etkisiyle babasını çok yanlış tanıyor ve onunla tüm bağlarını koparıyor. Yıllar sonra babası öldüğünde zoraki cenazesine gidiyor. Onu son bir kez olsun görmeye ikna edemiyorlar. Ama o gece babasının günlüğünü okuyor. Hem de sabaha kadar gözünü kırpmadan. Çocukluğundan bu yana baktığı pencerenin arkasından bu kez babası tarafından bakıyor herşeye . Gözyaşları içinde kalıyor. Ve artık o da acıyor insanlara.. Artık o da acıma duygusuna sahip tam bir insan oluyor...Mükemmel bir öyküydü... Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş