Missingaleaf
“Yalnızlık, dünyadaki en kötü durum. Emin ol.” Kapı açıldı, uzay karanlığın içine doğru atladı. “Atla. Düşmezsin, seni tutacağım.” Sorun da bu değil miydi zaten? Ben hep atlıyordum, o hep yere düşmeme izin vermeden tutuyordu. Belki yere düşmek istiyordum… Belki düştüğümde onun kollarındayken olduğumdan daha güvenli bir yerde olacaktım.