Bonibom
Kaşif
Kalbim sızladı. Başlarda anlamakta zorlandım karakterler hızla akıp gitti konuları birbirine nasıl bağlayacağım derken her şey bir anda yerli yerine oturdu. Büyük bir şaşkınlık yaşadım o hüzünde, sona doğru ise tüm hikaye anlamlandı ve daha büyük bir hüzün çöktü içime. Hep öfke sandığım şeyin aslında hınç olduğunu çok sonra anlayabiliyorsun. Küçücük bir kız çocuğunda ihmalin izleri ve yetişkin Ezster'in içindeki koca boşluk hissi kalbimi çok kırdı. Önceleri hadi ama neden bu kadar öfke yapma derken sonrasında onu anlamak çok daha üzdü beni. Tüm olumsuz duyguların ve yaşadığı yoksunlukların hıncını tek bir kişide anlamlandırıp ona yüklemesi ve bunun etkisiyle bilinç dışı yaşadığı hayat çok etkileyici kurgu. Hüzün dolu bir hikaye. İnanılmaz bir gözlem ve aktarım.