laedri88
Üstat
Kitap okuma kulübümüzden bir arkadaş: “Kitabın sonunda bir Anka kuşu bulabilirsiniz.” diye bir yorum yapmıştı. Çok hoşuma gitti bu yorum. Kitabı okurken yer yer öfkelendim. Herkesin ebeveyn olmaması gerektiğini bir kere daha duyumsadım içimde. Sonradan durup düşündüm, aslında Tara’nın anne ve babası seviyorlardı çocuklarını kendilerine has bir biçimde. Sadece çocuklarının kendi doğrularını körü körüne kabul etmelerini “şiddetle istiyor” ve çoğu kez yaptıkları şiddete gözlerini yumuyor ve kulaklarını tıkıyorlardı. Tara, sonunda küllerinden doğup, kendini bulmana çok sevindim. Hayatın karşına çıkardığı fırsatları iyi değerlendirip kendin olmayı seçmen ne büyük bir cesaret. Çünkü çoğumuz bize çizilen kadere razı olup kendimizi tanıma yoluna bile girmiyoruz.