Masumiyet Müzesi

Elifdvli

25.02.2025

Kitabın (aslında "Eserin"demek daha hakkını teslim eden bir ifade olur bence) son cümlesini az önce okudum ("Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım.") Bana oldukça sarsıcı gelen ve hemen her sayfasında göz yaşı döktüğüm "eserin" bu son bölümünü bir de roman bitiyor diye daha da bir üzülüp, neredeyse süreci uzatmak için heceleyerek okudum. İlk defa bir kitabı neden bu kadar geç edinip okudum diye büyük pişmanlık içerisindeyim. Eserin son cümlesini okuyup, için için ağlarken, bir ara bundan sonra ne okusam diye de düşündüm ve elim başka bir kitaba gitmedi. Ve sonunda aklımı başıma alıp, okurken, yaşayıp unuttuğum ya da hiç yasayamadığım kimi duyguları hatırlatan bu kitaba yeniden başlamaya karar verdim. " Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum" Gizle Devamını Göster

Sepetim

Paylaş