Şengül Şahin
Üstat
İlk 150 sayfayı okumakta bayağı zorlandım.Margaret'ın hayaletlerle olan arkadaşlığına şapka çıkarıyorum.Klasik perili ev hikayesine taze bir bakış açısı getirilmiş.Geçmişte yaşanılan bu evin duvarlarının içinde ve sakinlerinin diyelim hikayesi var. Sahibi ise dehşet saçan bir psikopat. Ruhları hapsedilmiş her taşınan yeni ev sahiplerine korku salıyor. Tabii Margaret karşılarına çıkana kadar.Margaret evintuhaflıklarını kabullenmiş. Oldukça rahat davranışlar sergiliyor.Böyle bir evde yaşamak her babanın harcı değil.Hayaletlerle birlikte yaşaması, görünüşlerini tasvir etmesi,eşinin ortadan kaybolması,hizmetçisinin garip davranışlarıyla oldukça rahat ve bu rahatlığı eğlenceli hale getiriyor.Hayaletlerin varlığından,işlevlerinden normalde kaçacak delik arar dehşete düşmemiz gerekiyor.Ama kitap buna izin vermiyor. Margaret için bunlar çok önemsiz.Kızının ortaya çıkmasıyla ev biraz daha şenleniyor.Sonlara doğru ise patlayan düdüklü tencere misali ortalık curcunaya dönüyor.Eğlenceliydi.