AYŞENUR AKSU
Kaşif
Huxley kitabın ilk basımından 14 yıl sonra yazdığı önsözde kitabı tekrar yazsa Vahşi’ye iki seçenek sunmak yerine üçüncü bir seçenek sunacağından bahsediyor. Oysa bu vahşinin doğallığını bozacak bir hamle olurdu. Onun ne yapacağını bilmez, sıkışmış hali hikâyeyi doğal formuna sokan bir detay. Başka türlü bir kurgu muhtemelen çok mekanik dururdu. Kitap boyunca alt metin olarak işlenen ‘düzen daima iyidir’ mantığı, güç tutkusunun ne kadar ileri gidebileceğini de gösteriyor. Moronlaştırılmış kopya insanlar ve onlara emir vermek için üretilmiş alfalarla, mutlu olmaya şartlanmış bir toplum. Huxley’in Cesur Yeni Dünyası bundan ibaret. Cesur Yeni Dünya okuması zor, imgelemesi şok edici ve derin anlamlar barındıran farklı bir bilim-kurgu. Bu türü sevenlerin bile zorlanarak okuyacağını düşündüğüm bu kült eser, çok da isabetli öngörüler yapamasa bile çok isabetli tespitler yapmış bir distopya. Sakin kafayla ve önyargısız okumanızı öneriyorum.