hakanay09
Kaşif
Semih Gümüş, Öykünün Bahçesi adlı kitabıyla bazı şeyleri parlatıp onların daha iyi görülmesini sağlıyor. Anlattığı tür, kavram, kişi ve eleştiri metinlerinde, okura edebiyatın içinden dışarı süzülen bilgileri kendince anlatmaya çalışıyor. Kendisi Türkiye'nin yaşayan en nitelikli eleştirmenlerinden biridir. Burada da sadece okura değil eleştirmenlere de sesleniyor. Eleştirmenin görevinin, bir kişiyi sevip sevmemek olmadığını, yazılan metni de edebi ölçütlere göre değerlendirerek anlamaya çalışılmasını gerektiğini, o yüzden de birbirinden farklı öykü türlerinin hepsini tek bir pota içine atıp oradan bir sonuç çıkartmak yerine farklı farklı değerlendirme yapılarak daha özgün bir kıyaslama yapılması gerektiğini belirtiyor. Öyküde işlenen konu ve işleme tarzlarının farklı olabileceği gibi genel tarz içine girmedi diye de bir öykünün yok sayılamayacağını da ifade ediyor.