Burcu Başardı
Kitapkurdu
Bu kadını hem çok seviyorum, hem de nefret ediyorum. Ama bir şekilde dönüp dolaşıp geliyorum yine okuyorum. Kendi halinde bir depresifliği var. Kimseyi zorla dahil etmiyor ama ilk defa bir yazarda okurken düşünmeden edemiyorum normal hayatında da böyle mi diye.Bu kadar karanlık mı ruhu, hiç gülümser mi, arkadaş buluşmalarına gider mi, gözünün içinin ışıl ışıl baktığı şeyler olmuş mudur? Niye böyle değil sitemim ama bilmiyorum bu kadar ağır bir ruhu nasıl taşıyabiliyor beraberinde merak ediyorum. Kitap kısa görünen, bir saatte okuyup bitirebileceğiniz bir kitap. Ama gelin görün ki acısı demlenince, sonradan sonraya çıkacak olan kitaplardan. İnsana kendi beyaz şeyler listesini yaptırıyor. Vejetaryen ve Çocuk Geliyor kitaplarına nazaran üslup ve olay örgüsü olarak yoğunluğu ne kadar az olsa da duygusal ağırlığı kağıt kesiği acısı veriyor insana. Metafor kullanımı üzerine çalışanlar var ise ustalıkla kullanımına bir örnek.