solskjaer
Kitapkurdu
Huxley’nin geleceği Bradbury ya da Orwell gibi karanlık değil ama ürkütücü derecede steril. İnsanlar mutsuz olmasın diye bireysellikten vazgeçilmiş, gerçek düşünceler yerine hipnopedya var. Bebekler laboratuvarda üretiliyor, aile kavramı bile ahlaksızlık sayılıyor. Herkes mutlu ama sahiden mi? Okurken “Böyle bir dünyada yaşamak ister miydim?” sorusu sürekli kafayı kurcalıyor. İdeal toplum mu, korkunç bir kabus mu? Cevap hiç de net değil.