kurkmantolumelo
Üstat
“72. Koğuş insan haysiyetinin düşebileceği en dipsiz kuyunun hikayesidir.” yazıyor arka kapakta. O kadar doğru ki! Üç kuruş para için yediği kaba pislemekte beis görmeyen insanlar her dönemde vardı, hala var. Bir yanda bu koğuşun insanlığını (?) sorgularken içten içe, bir yandan da Kaptan’nın kara sevdaya düşmesine tanık olmak hikayeyi hareketli kılıyor. İnsan onuru hiçbir zaman bu denli alçalmamalı. Ayrıca “umut insanı öldürür” sözünün de şahidi olabilecek bir hikayedir. Tavsiyedir!