Kübra Macit
Bir sabah yağmur yağıyordu. Yağmur ve toprak buluştuğu zaman ortaya harika bir koku çıkıyordu. Gülşah bu kokuyu çok severdi. Mutfak penceresini araladı, kokunun içeriye dolmasını sağladı. Hızlıca kahvaltısını yaptıktan sonra arka bahçeye koştu. Şiddetli yağmur altında, kiraz ağacı fidanını su verdi. Annesi camdan ona seslendi, "Zaten yağmur yağıyor, ona su vermene gerek yok!" Küçük kız cevapladı, "Onun benim suyuma ihtiyacı var. Eğer yağmur yağdı diye ona su vermezsen onu terk ettiğimi düşünür."