Özge
Kitapkurdu
Neyin gerçek neyin düş olduğunun ayrımının net olmadığı mistik bir Dostoyevksi uzun öyküsü. Kronolojik olarak Dostoyevksi'nin İnsancıklar ve Öteki'den sonra üçüncü eseridir. En can alıcı cümleleri: "Hayatımı aşkına vermek isterdim, sevdiklerimize kul köle olmaktan tatlı bir şey mi var? *** İç sıkıntısı insana zamanı uzun gösteriyor. *** Ordınov, ölümü özlediği bir misafiri bekler gibi bekliyordu. *** Düşünce, acıdan kederden gelir, keder doğurur. mutluluk istersen düşüncesiz yaşayacaksın. *** Bilindiği gibi insanların, onları kırılışa uğrattığı halde canları çıkmadıkça vazgeçemedikleri huyları vardır."