alpertelek
Alternatif bir son yazdım Baron’un gözleri anneme yöneldiğinde, ilk kez midemde bir sancı değil, içimde bir ateş hissettim.Artık olanları anlamayacak kadar çocuk değildim.O gece, büyükannemin evinde sakladığım günlüğümden bir yaprağı yırttım.Kalemi titreyerek tuttum.Ve babama yazdım.Her şeyi.Baron’un ilgisinin masum olmadığını, annemin bakışlarındaki değişimi Mektubu sabaha karşı trene binen bir yolcuya verdim.Yolladığı cevabı birkaç gün sonra aldım: “Geliyorum.” İki gün sonra babam otele geldi. bakışları barut gibiydi. Baron’u lobide buldu. Hiç bağırmadı. Sadece bir eldiven çıkardı ve Baron’un suratına fırlattı. “Yarın sabah. Eski bağ evinde,” dedi. Düello kurallarına göre ikisi de kabul etti. Söz ağızdan çıkmıştı. Sabah, sis çökmüş bağların arasında silah sesini duydum. Annem ağlıyordu, ama gözyaşları bir çocuğun gözünden artık merhamet değil, ironiyle okunuyordu. Baron, sırt üstü yatarken yüzünde şaşkınlıkla karışık bir boşluk vardı. Babam, silahını usulca cebine koydu.