AYŞENUR AKSU
Kaşif
Gerçekten de insanı huzursuz eden bir kitap… Normal şartlarda Zülfü Livaneli’nin ağdalı yazım tarzını boğucu bulurum. Asla konuyu doğrudan anlatmayan, etrafında dolanan ve odağı kaçırmamıza sebep olan bir yazın dili olduğunu düşünürüm. Ancak bu kitabında gereksiz yazılmış tek kelimesi, tek cümlesi, tek anlatımı yoktu. Kesinlikle şahane bir kitap okudum. Huzursuz eden kısmı ise Ezidilere sözde din adına yapılan zulümler. İnsanlığımdan utandım. Livaneli’nin çağdaş toplum eleştirisini, o kadar mezalime kör kalan bizim aymazlığımızı tespitini, doğu ile batı arasına sıkışmış ve ne doğulu ne de batılı olabilmiş bizleri nefis bir şekilde analiz edişini çok yerinde ve çok isabetli buldum. Ayrıca kadınlara kadınlardan daha çok kıymet vermesi de beni çok etkiledi. Dilin sadeliği ve akıcılığı romanı okumayı kolaylaştırırken, hikayenin gerçekdışı gerçekliği ve günümüz dünyasında geçmesi de romanı çok etkileyici kılıyor.