Bahadır Cüneyt Yalçın
Üstat
Gurur duymuyorum ama genellikle çok sevsem de bir kitabı iki kere okumam. İki kere okuduğum kitapların sayısı bir elin parmaklarını geçmez. Üç kere okuduğum kitap sanırım yok. Her neyse, Günler kitabını ilk kez 2001'de İzmir'de okulun kütüphanesinden almış, tuhaf, denize sıfır, grotesk bir öğrenci pansiyonunda bayıla bayıla okumuştum. Sanırım yeniden okumak için 20 yıl makul bir süre. Yeniden geçen yıl, yine bayıla bayıla okudum. Cemal Süreya pek çok niteliği barındıran bir şairdi. Benim önemsediğim kısmı şanlı mizah duygusu. Günlüklerinde yeniden o mizahı, Türkçeyi özümsemiş aydını, büyük yazarı gördüm. Bence günlük türünün en iyi örneklerinden biridir. Yalnızca ülkemizde de değil, dünyada da. Bir yerde şöyle diyor Süreya: "Sonra, her şey kendi doğal çizgisini izlesin diye Kemal Sunal'lı bir filme girdik.” Bir cümlede ihtiyacım olan gülümseme buna benziyor.