fadik
Kaşif
Okuması edebi olarak kolay,akıcı,konuyu hazmetmek ve duygular açısından çok zordu.Özellikle savaş dönemi kitaplarında hep cephenin zorluklarını okudum.Şimdi geride kalanları okuduk,açlığın insanlara önce üzüntü,öfke,isyan getirdiğini sonra ise nasıl hissizleştirdiğini, hayattan kopardığını.. Ve aile birliğinde ana babanın ne denli önemli olduğunu, umudunu vicdanını çalışma hevesini yitirmeyen bir kişinin bile ne denli önemli olduğunu. Salt umutsuzluk, koyu bir hüzün kitabı gibi olsa da aradaki o hayal kurmalar, en zor anda yaparız cesareti, güveni, zalimlere karşı onurlu şekilde dik durma, hayatın minik güzelliklerini fark edip yaşanası dünya düşünceleri.. Minik umut sevinç araları ile ağır bir dram okuduk. Bu milletin devletin nasıl şimdiye gelebildiğini bir kez daha gördük. Allah yattıkları yerleri nur eylesin (sadece kitabın ilk iki sayfasını keşke içinde bir yerde geçirseydi dedim, çünkü başını öyle okuyunca ön yargılı davranıp bırakanlar oluyor, oysa kitap bambaşka)