GÖNÜL DEMİRCİOĞLU
Kitapkurdu
Devrim Horlu, Kamburumun İnsanı’nda geçmişle bugün arasında kurduğu izlek üzerinde insanlığın ortak hafızasında yer edinen en temel sorgulamalara değinmiş. Bu da atmosferi hem evrensel hem de yerel kılmış. Döneminde yaşayan insanların iç sıkıntılarını, dışsal faktörlerle ilişkisini dile getirmiş. Rahatsız etmekten korkmadan, korkmadığını da okurun görmesini isteyerek hareket etmiş. Ancak bunu yaparken imgelerin üzerinden silüet gibi geçip dilin imkanlarını kullanmış, çağrışımı üst düzeyde tutmuş. Bu sayede şiirlerin, argüman anlatısına dönmesinin önüne geçmiş. Şiirlerde kaçmak eylemi önemli bir yere sahip olsa da bunun nedeninin uyanış olduğunu, yani en klasik tanımıyla varoluşsal sorgulama düzleminde olduğunu söylemek mümkün. Kitabın sonuna geldiğimde bende kalan en belirgin duygu şiirlerde de değinildiği biçimde kamburdan kurtulmanın, yüklerden ve kirden arınmanın yolunun kartların yeniden karılmasıyla mümkün olduğu teması oldu.