Gülseren Çakir
Üstat
Öykü bambaşka bir dildir. Herkes sevemez, küçücük dünyanın içine giremez. Kimi okur upuzun kurgunun sığ sularında yüzmek ister kimi okursa derin ama küçük bir hikayede boğulmak ister. Öykü bir tercihtir aslında. Bu öykülerde olduğu gibi duvara asılı geyik örtüsünde, telefonun başında hayata tutunmada, fırıncı kadının mahalledeki hükmünde, zamanda arananda, nereye ait olduğunu bilmeyenlerde, yatağın altına kaçan boncuklarda ve yinelenen gidişlerdedir bizi sarıp sarmalayan. Edebiyattır, sanattır, dokunuştur. Doksan sayfada sığdırılan koskoca bir dünyadır öykü.