Bahadır Cüneyt Yalçın
Üstat
Kara mizah her zaman şiddete meyyal değildir, her zaman sivri dilli olmaz, yalnızlığın gerçekçi ve orijinal tarifi de kara mizahtır. Arka kapağında yazan yorum güzel tarif etmiş: "Sanki Jim Jarmusch, Ay’da geçen bir film çekmiş de onu izliyorsunuz gibi." Gerçekten çok kısa bir sürede bitiyor ama her kareyi dikkatle, keyifle tekrar tekrar seyretmek gerekir. Seyretmek diyorum çünkü kitapta sözcük ekonomisi müthiş. Senaryo iki-üç sayfayı geçmiyordur herhalde. Okunmaktan önce zevkle izlenmesi gereken bir kitap bu. Finalinin enerjiyi, gerilimi yükseltmesi daha iyi olabilirdi. Mevcut haliyle tamamlanmamış duygusu veriyor. Sanki belki 1-2 sayfa daha, bilemiyorum, karakterlerimizin bundan sonraki olası hayatlarına dair kırıntılar bekledim. Yine de müthiş elbette. Çizgi roman, sinema ve kara mizah seven herkes göz atmalı.