fadik
Kaşif
Bir dönem İtalyanca Aşk Başkadır, Dostluk Ekmeği gibi kitaplar okumuştum. Bir kurs veya mekanda bir araya gelen insanlar ve hepsinin ortak bir noktada birleşen hayatlarını konu ederdi. Bu kitabı da o beklenti ile aldım ve çok beğendim. Her bir karakterin kitabevine gelme sebebi ve altında yatan asıl sebepler, kendini ve sistemi sorgulayan kısımlar beni tatmin etti. Ama uzun uzun, çok derin analizler, büyüleyici kurgu ile birleşen çok farklı hikayeler, bugün bir hikaye bekleyenleri mutlu edemez. Zira hem kısacık, hem öyle bir vaadi yok. Hakikaten bir kitap kafeye gitmişim gibi hissettirdi, sevdiğin işte çalış, hobini işe dönüştür önerilerinin altının doldurulması gerektiğini gösterdi tekrar. Çok toz pembe bir kitap değil aslında, öyle gibi görünüyor ama insanın içini dağıtıyor bende. Toz pembe değil de pembe olsa ne olur hem, biraz umut herkese iyi gelir.