Kitabuskurdus
Üstat
Bir çalıştay için Ayvalık’a gitmiştim. Toplu taşıma kullanmak durumunda kaldım. Okul çıkış saati olacak ki ağırlıklı olarak öğrenciler vardı. Bir kız öğrencinin yanına oturdum. Çantamdan kitabı çıkardım, başladım okumaya…Yanımdaki kız çocuğunun da dikkatini çekmiş olacak ki benimle birlikte kitabı okumaya başladı. Hiçbir şey söylemeden sayfayı bitirdikten sonra onun bitirmesini bekliyorum, o da yine bir şey demeden okuması bitince sessizce kafasını kaldırıp bana bakıyor, işareti aldıktan sonra ben de sayfayı değiştiriyordum. Böyle böyle birkaç sayfa okuduktan sonra o, inmesi gereken durağa yaklaşınca: “Abla, kitabınız çok güzelmiş.” dedi. Tabii biz de gerekeni yaptık. Öyle güzel bir yolculuktu ki anlatamam. Çocukla aramızda kurulan sözsüz iletişim… sayfayı bitirince kafasını kaldırıp bana bakması... Kitaba gelince bir kız çocuğunun yaşamına dokunan bir öğretmenden bahsediyor. Sonra o kız çocuğu büyüyüp yazar oluyor ve bu kitabı kaleme alıyor. Kitapla kalın.