aysınım
Üstat
Ignatiusu tanıdığına gerçekten memnun oldum. alaycı üslubuna olaylari lehine geçirme cabası/becerisine kendinden gayrısına kıymet vermeyişi rağmen ifade becerisiyle sevdirdi,oldugu gibi kabul ettirdi kendini bana.yan karakterlerin hikayeleri kesişen yollari Avrupa sineması tadindaydı ama yine de kitabı okurken sıkıldıydım epeyce sayfa oldu diyebilirim