Z_yorum
Kaşif
Aramak, sadece aramak, ne olursa olsun aramak, geldiğin noktanın aslında gitmek için yola çıktığın nokta olması; daireyi tamamlamak, daireleri tamamlamak, aramak, aramak… Düşünmek, sorular sormak, sayıklamalar, kelimeleri canlı hale getiren bir üslup, İnsan-ı Kamil, “Ben hakikatim!” diyebilme, hakikate sahip değil hakikate dâhil olma, sabır, adım adım yaklaşma, nasib sahibi olma, bilme (ilim) ve tanıma (irfan) makamlarının çıkılması, irfan için gereken: Aşk… Hakikatin yolunun tek kişilik olması, topluca yürünülememesi. Yolun başında kendini kaybediş, sonunda ise farklı bir surette kendini buluş. Ben’in biz’de başlayan yolculuğu ve ben’i buluş, biz’i terk ediş, ben’i fark edip biz’e dönüş, terki de terk ediş, kalıbı biz’de kalbi ben’de yaşamak: Daire’yi tamamlamak ve özgürlük... Bunca düşüncenin, bir ömür boyunca -kim bilir ne zorluklarla şekillenen- düşüncelerin bize ulaşması çok büyük bir lütuf. Kitap çok güzel ve tümüyle düşündüren bir düşünceler dairesi…