Yusuf ile Züleyha (Kalbin Üzerinde Titreyen Hüzün)
Yusuf ile Züleyha (Kalbin Üzerinde Titreyen Hüzün) Ürüne Git
Z_yorum
Kaşif
Yusuf, kuyu, Züleyha, zindan, Yusuf’un Gömleği… “Ve zindanda, zindanın dışına giden tek yol: Rüya.” Can alıcı tasvirler, bilmeye ilişkin yolculuğun ızdırabı, sabır, tahammül… Yazıcı yani yazar şöyle diyor: “Kalbin titreşimi parmak uçlarının titreşimine uyduğunda ortaya çıkan sözün hükmü var. Düştüğüm, parmak uçlarımın titreşimi kalbimin titreşimine uyduğu anda ortaya çıkan sözün kuyusuydu. Kervancılar olmadan, kolay çıkmak mümkün mü? Anlattılar işte, gözlerimle görmedim, taşlara kazımadım. Ama yalancı da değilim.” Yazar hikâyeyi öyle hissetmiş ki okurken siz de hissediyorsunuz. Öyle ki, Yakub’un evlatları arasında ayrım yapan bir baba değil, nebinin nuruna kapılan, Yusuf’ta başka Yusuf gören bir baba olduğunu vurgulayarak; kurda atılan iftiraya gönlü razı gelmeyip onu temize çıkarmak için çabalayarak; her Firavn’ın o en kötüyle bir anılmasın diye adı Firavn’ı konuşturarak ve en çok da yazgısından iffet çıkaran Züleyha’nın bilinmesini istemesinden anlıyoruz ki yazıcı, adaleti aramış.