dilenkky
Üstat
Çokkk zorlanarak okuduğum ve birçok yerinde boğazımın düğüm düğüm olduğu bir kitap oldu. Yazım dili oldukça günlük ve tamamen halkın içinden. Sanki sokakta konuşan birini dinliyormuşsunuz gibi. Dönemi çok güzel yansıtmış. Ve öyle noktalara değinmiş ki okurken çok ağır geldi. Çocukların birçoğu tacize, tecavüze karşı sessiz kalıyor. Çaresizlikten, korkudan, destek bulamayacağından. Yazar hem dönemin siyasi olaylarına hem ekonomik durumlara hem de aile yapılarına öyle güzel değinmiş ki. Önce Melek'ten dinliyoruz hayatı ve içindeki tüm olumsuzlukları. Sonra kızı İnci başlıyor anlatmaya. İnsanın oraya gidip o kız çocuklarını çekip alası geliyor. Keşke kurtaracak gücümüz olsa diyor insan. Kitabın geneline baktığımda biraz kopukluklar olduğunu ve bazı konuların çok üst üste geldiğini görüyoruz. Melek ile başlayan kitap onun hayatının devamını merak ettiğimiz yerde kızına geçiyor. Melek daha uzun anlatılsaydı güzel olurdu ama son bölümde kızı İnci'yi okumak da keyifliydi.